Skip to content

Περί …καπεταναίων, τυφώνων και χρεοκοπιών

05/08/2015

Διάβασα το παρακάτω άρθρο στο Ριζοσπάστη και στο μυαλό μου ήρθαν κάποια ποιήματα που είχα διαβάσει πριν πολλά χρόνια, για καράβια, καπεταναίους και τιμονιέριδες.

Το άρθρο.

Οι Θεομπαίχτες

Θεομπαίχτες με …πτυχίο αναδεικνύονται τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για να κάνουν το λαό χειροκροτητή του 3ου μνημονίου που ετοιμάζουν με τους «θεσμούς». Χαρακτηριστικά είναι τα όσα είπε χτες ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τριανταφυλλίδης, σε ραδιοφωνικό σταθμό («Παραπολιτικά»):

«Εδώ πρέπει να είμαστε σαφείς, πορεία αλλάξαμε, δεν αλλάξαμε προορισμό. Δηλαδή, ο καπετάνιος έλαβε μήνυμα στον ασύρματο ότι προσεγγίζει τυφώνα, ασύντακτη χρεοκοπία και έστριψε το τιμόνι για να αποφύγει τον τυφώνα της ασύντακτης χρεοκοπίας. Ο προορισμός όμως παραμένει ο ίδιος και σε αυτόν τον προορισμό, όπως τον έχουμε περιγράψει και με τις προγραμματικές μας δηλώσεις, κατευθυνόμαστε (…) Εμείς λέμε «όχι» στο μνημόνιο, «ναι» στη συμφωνία. Σε ποια συμφωνία; Σε αυτή τη συμφωνία που μας δίνει αυτά τα περιθώρια που σας προανέφερα».

Δεν θα μπούμε στον πειρασμό να σχολιάσουμε τα ψίχουλα που προέβλεπαν για το λαό οι προγραμματικές δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Αναρωτιόμαστε ωστόσο:

Σκοπεύει η κυβέρνηση μετά το «μνημόνιο 3», που μειώνει κι άλλο μισθούς και συντάξεις, να δώσει τη 13η σύνταξη στους χαμηλοσυνταξιούχους;

Σκοπεύει, μήπως, η κυβέρνηση να φέρει τον περιβόητο νόμο για τα 751 κατώτερο μισθό;

‘Η μήπως σκοπεύει ο …καπετάνιος να νομοθετήσει το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, όπως έλεγε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ;

Είπαμε: Από το χωρατό έως τη γελοιότητα ο δρόμος δεν είναι και τόσο μακρύς…

Και τα ποιήματα

Γιάννης Σκαρίμπας, «Το πλοίο»
(Ο Τιτανικός)

«Εκεί, προς τις γραμμές του Νότιου απείρου
περήφανο ως λικνίζονταν το πλοίο
με δυο γλαρά φουγάρα και ονείρου
φώτα χρυσά – η Κυρία μ’ ένα βιβλίο,
στο χέρι εμελαγχόλει…
Τι θεία ώρα στο βαλς που η σάλα αντήχει
κι είχεν έβγει μισή φωτιά η σελήνη!…
Και τι φιόρα οι έξωμες μηλαΐδες
και τα ζεύγη, που ωραία στροβιλίζονταν.
Η μπάντα που ανύποπτους
σε μέθη αιθέρια αιώρει!
Και η Κυρία – ωωω!… –
που εκράτει πάντα εκείνο το βιβλίο…
Το βαπόρι στο πέλαο που αγάλι έκανε κ ρ ά τ ε ι …
Ω η Κυρία, η Κυρία αυτή η μοιραία
με πάντα το βιβλίο – τώρα – ω νάτη –
κρυφά το σκα απ’ την πόρτα
κι είν’ ωραία, μα ωχρή…
Ενώ το πλοίο πλέει (ή δεν πλέει;)
τον πλοίαρχο κρατεί κι αχνή και κρύα:
«Γροίκησα σαν κάποιο τίναγμα…», του λέει.
– Μα, βέβαια, βυθιζόμεθα Κυρία!…»

Μανώλης Αναγνωστάκης: Το ναυάγιο

Θα μείνω κι εγώ μαζί σας μες στη βάρκα
Ύστερα απ’ το φριχτό ναυάγιο και το χαμό
Το πλοίο βουλιάζει τώρα μακριά (Πού πήγαν οι άλλες βάρκες; ποιοί γλιτώσαν;)
Εμείς θα βρούμε κάποτε μια ξέρα
Ένα νησί ερημικό όπως στα βιβλία
Εκεί θα χτίσουμε τα σπίτια μας
Γύρω γύρω απ’ τη μεγάλη πλατεία
Και στη μέση μια εκκλησιά
Θα κρεμάσουμε μέσα τη φωτογραφία
Του καπετάνιου μας που χάθηκε —ψηλά ψηλά—
Λίγο πιο χαμηλά του δεύτερου, πιο χαμηλά του τρίτου
Θ’ αλλάξουμε τις γυναίκες μας και θα κάνουμε πολλά παιδιά
Κι ύστερα θα καλαφατίσουμε ένα μεγάλο καράβι
Καινούριο, ολοκαίνουριο και θα το ρίξουμε στη θάλασσα.
Θα ’χουμε γεράσει μα θα μας γνωρίσουνε.
Μόνο τα παιδιά μας δε θα μοιάζουνε μ’ εμάς

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: