Skip to content

01/01/2016

Advertisements

Ομολογούν ότι είναι τσιράκια των εφοπλιστών οι ναζί Χρυσαυγίτες (Βίντεο)

12/12/2017

Το γεγονός ότι η ναζιστική εγκληματική Χρυσή Αυγή είναι το μαντρόσκυλο του συστήματος και τσιράκια των αφεντικών ομολογούν οι ίδιοι οι Χρυσαυγίτες.

Στο αποκαλυπτικό βίντεο παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε αποσπάσματα από δηλώσεις του Χρήστου Κυριτσόπουλου, υποψηφίου περιφερειακού συμβούλου με τη ΧΑ στον Πειραιά και «προέδρου» του «σωματείου» που έχουν στήσει τα φασιστοειδή στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος καθώς και του Γιάννη Λαγού, υπόδικου βουλευτή της ΧΑ.

Σε αυτό το βίντεο, το οποίο περιέχει δηλώσεις που έγιναν σε κανάλια τον Σεπτέμβρη 2013 και δεν έχει μέχρι στιγμής προβληθεί, οι δύο Χρυσαυγίτες δηλώνουν ότι στόχος τους είναι «να χαμηλώσουμε τα μεροκάματα» και «να σταματήσουμε τις απεργίες». Φυσικά, σε συμφωνία με τους εφοπλιστές, τους οποίους ουκ ολίγες φορές έχουν εξυπηρετήσει ακόμα και με Ερωτήσεις του ναζιστικού μορφώματος στη Βουλή. Εξάλλου, όπως λέει ο Χρ. Κυριτσόπουλος, «θα μπορούσαμε να χαμηλώσουμε τα μεροκάματά μας, να εγγυηθούμε στους Έλληνες εφοπλιστές ότι αν φέρουν τα βαπόρια τους εδώ θα σταματήσουμε τις απεργίες που γίνονταν όλα αυτά τα χρόνια για διάφορους λόγους». Όλα για τους εφοπλιστές και το κεφάλαιο δηλαδή!

Φυσικά, είναι ξεκάθαρο το μένος τους απέναντι στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, τον πραγματικό εχθρό τους, στην προσπάθεια να δέσουν πισθάγκωνα τους εργαζόμενους στο άρμα των επιδιώξεων του μεγάλου κεφαλαίου.

Βεβαίως, τα χρόνια που έχουν περάσει από τότε και η δράση του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος αποδεικνύουν ακριβώς ότι οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους και συσπειρωμένοι στο Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου Ν. Αττικής και Εργαζομένων Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας, πέτυχαν την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Το αποκαλυπτικό αυτό βίντεο αποτελεί μια ακόμα ομολογία ότι η ναζιστική εγκληματική Χρυσή Αυγή είναι ξεκάθαρα ενάντια στα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, που βάλλονται από τη στρατηγική του μεγάλου κεφαλαίου και την πολιτική των αστικών κυβερνήσεων. Έτσι είναι οι ναζιστές: Υπάλληλοι των αφεντικών, που μπορούν να φτάσουν ακόμα και σε δολοφονίες εργαζομένων, προκειμένου να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου στους εργαζόμενους, στη νεολαία, στο λαό.

Καθήκον του εργατικού – λαϊκού κινήματος, κάθε ανθρώπου που θέλει να λέγεται άνθρωπος, να τους απομονώσει και να τους στείλει αποφασιστικά πίσω στα λαγούμια τους.

Θαυμάστε τους!!!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ: ΤΙ ΜΕΓΕΘΟΣ ΕΧΕΙ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΒΑΘΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΦΤΑΣΟΥΝ

04/12/2017

ΗΤΑΝ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΞΗ!!!

Τελικά δεν θα σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσουμε εμείς

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΤΡΙΤΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΘΜΩΝΟΣ

Μιλάμε για την κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία αλλά και για την απαλλαγή του αφεντικού σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος όπως ορίζει η τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης που βρίσκεται σε σχέδιο νόμου για, ακούσατε – ακούσατε, την «Ανανέωση – τροποποίηση – κωδικοποίηση της σύμβασης περί παροχής ειδικής άδειας εκμετάλλευσης του αποκλειστικού δικαιώματος του Ελληνικού Δημοσίου στη πρόσβαση και χρήση της ονομαστικής θέσης των 39ο ανατολικώς επί της τροχιάς των τεχνητών γεωστατικών δορυφόρων της Γης και των συσχετισμένων αυτής ραδιοσυχνοτήτων τηλεπικοινωνίας δια της κατασκευής, εκτόξευσης, λειτουργίας και εμπορικής εκμετάλλευσης ενός συστήματος δορυφορικών τηλεπικοινωνιών πανελλήνιας και διασυνοριακής εμβέλειας υπό την επωνυμία: ΕΛΛΑΣ SAT (HELLAS SAT)».

Ειδικότερα όπως έλεγε εξ άλλου ο ΣΥΡΙΖΑ η τροπολογία γίνεται «ΜΕ ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΚΑΙ ΕΝΑ ΝΟΜΟ» δείτε τι λέει η …ΝΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΞΕΦΤΥΛΙΣΜΕΝΩΝ

α) ορίζεται ότι για τη συζήτηση και λήψη απόφασης κήρυξης απεργίας απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ενός δευτέρου (1/2) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών της συνδικαλιστικής οργάνωσης [σήμερα η συγκεκριμένη απόφαση μπορεί να ληφθεί υπό προϋποθέσεις και από το ένα πέμπτο (1/5) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών].

β) αποσαφηνίζεται η αληθής έννοια της διάταξης της παρ.2 του άρθρου 3Α του α.ν. 1846/1951 αναφορικά με την υποχρέωση καταβολής της προβλεπόμενης δαπάνης εκ μέρους του εργοδότη, σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος εφόσον διαπιστώνεται με δικαστική απόφαση ότι οφείλεται σε δόλο του τελευταίου, είτε ως προς το αποτέλεσμα του ατυχήματος καθεαυτό, είτε ως προς τη μη τήρηση διατάξεων που ορίζουν μέτρα προστασίας της ασφάλειας και υγείας στην εργασία.

ΥΓ. Κι εσύ συνάδελφε συνέχισε να μετράς αν είσαι πιο αριστερός εσύ ή αυτοί που παλεύουν νύχτα – μέρα μέσα από τη Λαϊκή Συμμαχία εργατών,  συνταξιούχων, αυτοαπασχολούμενων, γυναικών, νεολαίας, για να τους σταματήσουν

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη!!!!!!!!!!!!

04/12/2017

Τα πολλά λόγια είναι …ΣΥΡΙΖΑ!!!

Για την αξιοπρέπεια των λέξεων (και τις δικηγορικές εκλογές)

03/12/2017

Του Χρήστου Κρεμαστά

Ελευθερία, Δικαιοσύνη, Δημοκρατία…;

Καθημερινή χρήση των λέξεων αυτών σε σχολεία, πανεπιστήμια, σπίτια, γειτονιές, τηλεοράσεις, Δικαστήρια, μέσα «ενημέρωσης»…

Όμορφες λέξεις. Υπάρχουν αυτοί που τις χρησιμοποιούν πολύ, αλλά υπάρχουν και αυτοί που τις ζούνε πολύ. Αυτοί που τις βιώνουν. Και όχι μάλλον αυτές, αλλά την απουσία τους.

Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι.

Υπάρχουν αυτοί που αγανακτούν με τη λεηλασία που έχει υποστεί ο κόσμος της εργασίας όλα τα τελευταία χρόνια, με τη λεηλασία που υφίστανται οι ίδιοι.

Αυτοί που αγανακτούν με την άδικη νομοθεσία που ευνοεί τα μεγάλα συμφέροντα και τσακίζει το λαό. Που αγανακτούν με τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, με τις απολύσεις, με τις ανώνυμες (κι όχι μόνο) εταιρίες που ρίχνουν «κανόνι» στους εργαζόμενους και την άλλη μέρα ανοίγουν παραδίπλα νέο πολυκατάστημα με άλλη επωνυμία.

Υπάρχουν αυτοί που εξοργίζονται με τις άθλιες συνθήκες απονομής της Δικαιοσύνης, ακόμα και με την ίδια αυτή τη σήψη του συστήματος.

Μέσα σε αυτούς, υπάρχουν και αυτοί οι Δικηγόροι.

Υπάρχουν αυτοί που εθελοντικά εκπροσωπούν νομικά – δικαστικά απολυμένους εργάτες, ταξικά αγωνιστικά σωματεία, μετανάστες, κάθε καταπιεσμένο που το έχει ανάγκη.

Υπάρχουν αυτοί που παρέχουν υπηρεσίες σε σωματεία, λαϊκές επιτροπές ακόμη και στις λίστες της Νομικής Βοήθειας για να βοηθήσουν –ουσιαστικά απλήρωτοι- τους έχοντες ανάγκη φτωχούς, ανέργους, κακοπληρωμένους εργαζόμενους.

Υπάρχουν αυτοί που δουλεύουν 14ωρα, είτε για χάρη κάποιου εργοδότη, ή ως αυτοαπασχολούμενοι, χωρίς γιορτές, αργίες και ωράρια με τους λογαριασμούς να περιμένουν πάντα στο σπίτι.

Υπάρχουν αυτοί που δεν θέτουν τις επιστημονικές τους γνώσεις στην υπηρεσία των κερδών και της καταπίεσης των μεγάλων ομίλων και εταιριών. Αυτοί που δεν λένε «δουλειά είναι μωρέ» και δεν υποτάσσονται στη λεγόμενη «συνείδηση κατά πληρωμή».

Υπάρχουν αυτοί, που όχι απλά δεν θα υπερασπιζόντουσαν ποτέ μα ποτέ τους χρυσαυγίτες-ναζί-δολοφόνους, αλλά θέτουν τις νομικές υπηρεσίες τους καθημερινά στο πλευρό της πολιτικής αγωγής για την καταδίκη της Χρυσής Αυγής και του φασισμού/ναζισμού.

Από την άλλη… υπάρχουν και αυτοί οι δικηγόροι που υπερασπίζονται τη Χρυσή Αυγή. Κάποιοι απ’ αυτούς… ζητάνε και την δικηγορική ψήφο! Άλλοι δε, δικηγόροι – υποψήφιοι, καταθέτουν και ως μάρτυρες υπεράσπισής της…

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ.

Ζούμε κατά τα άλλα, εξάλλου, στη χώρα της κλιματικής αλλαγής. Στη χώρα που η νεροποντή φταίει για τους νεκρούς της πλημμύρας. Κι αν δεν φταίει αυτή, τότε πάντα φταίνε «οι προηγούμενοι κυβερνώντες». Στη χώρα που με απύθμενο θράσος, Οι ΣΥΡΙΖΑ-Ανέλ παρήγγειλαν κάτι δις πολεμικούς εξοπλισμούς από τον νέο καλύτερό φίλο τους, τον κύριο Τραμπ, αλλά για αντιπλημμυρικά έργα «λεφτά δεν υπάρχουν». Κι αν τελικά φταίει το νερό της βροχής, ε τότε μάλλον θα το ιδιωτικοποιήσουνε και αυτό.

Ζούμε στην χώρα, που πουλήθηκαν λιμάνια και αεροδρόμια σε ιδιώτες, για το καλό μας πάντα, στην χώρα που αν σου τύχει (και δεν είναι σπάνιο) να σου χρωστάει ο καλός εργοδότης (αυτός που επί χρόνια σου λέει «είμαστε μία οικογένεια», λίγο πριν σε «πιστολιάσει»), τότε μάλλον την πάτησες, γιατί αν έχεις λεφτά να προσφύγεις δικαστικά, κι αν προλάβεις να δικαστεί σύντομα η υπόθεσή σου, κι αν προλάβει να βγει σύντομα η απόφαση, κι αν δεν σε πάει ο αντίδικος Εφετείο, κι αν δεν έχει μπει η ανώνυμη εταιρία στο αρ. 99, ή δεν έχει η ΕΠΕ δήθεν πτωχεύσει, κι αν, κι αν κι αν… Αν δεν σου έχουν κηρύξει παράνομη την απεργία, αν δεν σου έχουν κηρύξει καταχρηστική την επίσχεση, και λοιπές άλλες υποθέσεις με «αν»…. Είσαι, όμως, ελεύθερος να κάνεις τα παραπάνω…

Σε τούτη εδώ τη χώρα (που δεν διαφέρει πολύ από τις υπόλοιπες), παλιά λέγαμε, ότι κηρύσσονται παράνομες όλες οι απεργίες από τα δικαστήρια. Τώρα αλλάζει και το νομοθετικό πλαίσιο, έτσι ώστε να μην προκηρύσσονται απεργίες καν.

Παράλληλα, δικαστικές αποφάσεις επεμβαίνουν ευθέως στην εσωτερική λειτουργία και αυτονομία των συνδικάτων, παγιώνεται η νομολογία σε βάρος των εργατικών δικαιωμάτων, όπως για παράδειγμα ως προς τα όρια του διευθυντικού δικαιώματος, τις απολύσεις για «οικονομοτεχνικούς λόγους», το δικαίωμα του εργοδότη σε έμμεσο λοκ άουτ κλπ., παράλληλα προχωρούν οι ηλεκτρονικές κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, οι πλειστηριασμοί πρώτων κατοικιών.

Πρωτοπόροι συνδικαλιστές και λαϊκοί αγωνιστές σέρνονται στα Δικαστήρια με στημένα κατηγορητήρια, προκειμένου να κατασταλεί η συνδικαλιστική και αγωνιστική τους δράση – αυταρχικές αποφάσεις εκδίδονται από ποινικά Δικαστήρια, όπως π.χ. η πρόσφατη γνωστή περίπτωση της Ηριάννας, οι οποίες αποφάσεις -πέραν του ασύλληπτου της αδικίας- δημιουργούν και αρνητικό προηγούμενο και γενικότερο κίνδυνο για τις λαϊκές ελευθερίες.

ΚΙ Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΤΗΣ «2ης φοράς ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ» ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με την απόλυτη σύμπνοια της ΝΔ, συνεχίζει, όμως, την εφαρμογή και τον εμπλουτισμό της ποινικής-κατασταλτικής νομοθεσίας και πρακτικής, που ακολούθησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Ευθυγραμμίζει, έτσι, πλήρως τη νομοθεσία της χώρας με τις κατευθύνσεις, οδηγίες, αποφάσεις κλπ. της ΕΕ, που δίνουν εκτεταμένες εξουσίες στις κατασταλτικές αρχές, συρρικνώνουν τα δικαιώματα των κατηγορούμενων ή υπόπτων, ενισχύουν τις μεθόδους φακελώματος, την ενεργοποίηση των drones της Αστυνομίας, τη λήψη βιομετρικών και γεωγραφικών δεδομένων, τα οποία εφαρμόζονται και στην καθημερινότητά μας (πχ. ηλεκτρονικό εισιτήριο), την καταχώριση πληροφοριών και δεδομένων από το διαδίκτυο κ.ά.

Οι αντιδραστικές αλλαγές στη Δικαιοσύνη των τελευταίων χρόνων, δεν είναι ούτε τυχαίες, ούτε αθώες, δεν γίνονται για την ταχύτερη ή δικαιότερη απονομή της, όπως ισχυρίζονται κάθε φορά οι κυβερνήσεις. Πρόκειται για στρατηγικής σημασίας μεταρρυθμίσεις, απαραίτητες για την εξυπηρέτηση των αναγκών των μονοπωλιακών ομίλων, που χρειάζονται μια πιο αποτελεσματική Δικαιοσύνη, που θα δικαιώνει καλύτερα και ταχύτερα τα συμφέροντά τους σε βάρος βεβαίως των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Ορισμένα πρόσφατα παραδείγματα:

– νέα διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης σε όφελος των πιστωτικών ιδρυμάτων (νέος Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας), ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί.

– νέες «ευέλικτες» διαδικασίες στην πτώχευση επιχειρήσεων σε βάρος των εργατικών απαιτήσεων (νέος Πτωχευτικός Κώδικας – προτίμηση των Τραπεζών ακόμη και σε βάρος του Δημοσίου)

– θεσμοθέτηση fast truck διαδικασιών για τις υποθέσεις που σχετίζονται με επενδύσεις (Διοικητική Δικονομία).

Ταυτόχρονα, όπως ο καθένας νιώθει στο πετσί του, συνεχίζεται η φοροεπιδρομή, χαράτσια, τεκμήρια διαβίωσης, ΦΠΑ, ακρίβεια και αύξηση σε όλα τα τιμολόγια ΔΕΚΟ, κατάργηση του αφορολόγητου ορίου, υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές, καμία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, καταλήστευση των αποθεματικών των ταμείων, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, πλήρης διάλυση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης και πάει λέγοντας.

ΟΥΤΕ SUITS, OYTE BOSTON LEGAL.

Μέσα στο παραπάνω πλαίσιο, δεν θα μπορούσαν να μην έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα και οι δικηγόροι χαμηλών εισοδημάτων, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μισθωτοί δικηγόροι.

Ειδικά οι τελευταίοι, πίσω από το μανδύα του «Συνεργάτη» ή με το πρόσχημα της άσκησης, παρέχουν την εργασία τους σε μεγαλογραφεία και δικηγορικές εταιρίες, χωρίς κανένα εργασιακό και ασφαλιστικό δικαίωμα.

Για τους μισθωτούς δικηγόρους, δεν υπάρχει ωράριο, άρα ούτε υπερωρίες, δεν υπάρχει σαββατοκύριακο, δεν υπάρχει κατώτατος μισθός, δεν υπάρχουν άδειες, δεν υπάρχει μητρότητα και άδεια εγκυμοσύνης για τις γυναίκες συναδέλφους, δεν υπάρχει φυσικά αποζημίωση απόλυσης, και προφανώς δεν υπάρχει απεργιακό δικαίωμα. Δικαιοσύνη.

Ταυτόχρονα, προωθούνται, ακόμη και σε καλόπιστους συναδέλφους, οι λογικές της «μείωσης του αριθμού των δικηγόρων» ως λύση του προβλήματος, με πολλούς να έχουν μπει σε μία κανιβαλίστικη προοπτική του ο σώζων εαυτόν σωθήτω, τη στιγμή που στην πραγματικότητα η δικηγορική ύλη είναι τεράστια, αλλά συγκεντρώνεται ολοένα και περισσότερο στις δικηγορικές εταιρίες, που απασχολούν δεκάδες και εκατοντάδες σε άλλες περιπτώσεις, νέους δικηγόρους για να τους βγάζουν τη δουλειά.

ΠΑΣ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙΣ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΣΟΥ;

Μέσα σε όλα αυτά, ήρθαν οι Δικηγορικές Εκλογές (26-27/11)! Εδώ, όπου πέρα από το παραγοντιλίκι, και την ατομική ανέλιξη και φιλοδοξία, έχουμε και το όμορφο φαινόμενο του να αποφασίζει ο Εργοδότης σου για το τι θα ψηφίσεις! Λογικό. Εξάλλου, δημοκρατία έχουμε!

Είτε γιατί είναι ο ίδιος υποψήφιος, ή γιατί είναι ο φίλος του από την παραδίπλα Εταιρία, ή γιατί είναι ο συνεργάτης του εντός της Εταιρίας είτε γιατί κάποιος υποψήφιος Πρόεδρος έχει τάξει κάτι στον εργοδότη σου… ε, τότε αν καταφέρεις να γλιτώσεις από το να σε βάλουν και σένα τον ίδιο υποψήφιο, τότε απλώς θα αρκεστείς με την καθημερινή πίεση και την υπόδειξη για το τι πρέπει να ψηφίσεις.

Και όπως και να ‘χει θα ψηφίσει κανείς το ίδιο του αφεντικό; Αυτός δηλαδή που στο τέλος του μήνα μετράει πόσα έμειναν για να πληρώσει το νοίκι, αυτόν που στο τέλος του μήνα μετράει ποσοστά κέρδους από εργολαβικά;

Θα πει κανείς, και δεν θα έχει άδικο, ότι και στην γενικότερη πολιτική αυτό συμβαίνει. Κακώς φυσικά. Δηλαδή, ο υπάλληλος να στηρίζει το «χ» κόμμα του μεγαλοβιόμηχανου. Και γυρνώντας στα των δικηγόρων, όπως και να το κάνουμε 9 στους 10 υποψήφιους ανήκουν ψυχή τε και σώματι στα κόμματα εκείνα που ψηφίσαν και ψηφίζουν με δύο χέρια τα μνημόνια, την υπερφορολόγηση, τον ΦΠΑ, τα pos και πάει λέγοντας.

Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ

Μέσα σε όλη αυτήν την κατάσταση, υπάρχει και δρα η «Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων». Με όλες τις προσπάθειες και τις δυνάμεις της δεν έλειψε από κανέναν αγώνα όλα αυτά τα χρόνια, παρά τις αδυναμίες και ελλείψεις της. Η ΑΣΔ Προσπαθεί να αναδείξει την ανάγκη για νέες διαφορετικές μορφές οργάνωσης των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων δικηγόρων με τα χαμηλότερα εισοδήματα, έξω από την ομπρέλα της δήθεν «ενιαίας επιστημονικής οργάνωσης», που κρύβει τη βαθιά και συνεχώς εντεινόμενη ταξική διαστρωμάτωση στη δικηγορία.

Η Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων (ΑΣΔ) δεν κρύβει την ταυτότητά της, δεν πλασάρει το προφίλ του δήθεν “ανεξάρτητου” και “υπερκομματικού” υπερασπιστή των συμφερόντων όλων των δικηγόρων! Δηλώνει ανοιχτά ότι μεροληπτεί υπέρ των δικαιωμάτων των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων συναδέλφων με τα χαμηλότερα εισοδήματα, των άνεργων, όλων όσοι πλήττονται από την αντιλαϊκή πολιτική, υπέρ, όχι όλων, αλλά της πλειοψηφίας των δικηγόρων. Σε αυτήν συμμετέχουν οι κομμουνιστές και άλλοι ριζοσπάστες και τίμιοι αγωνιστές.

Η ΑΣΔ πήρε πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα στους μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους δικηγόρους, που συσπείρωσαν εκατοντάδες συναδέλφους σε κινητοποιήσεις, αποχές, διαδηλώσεις, απεργίες, άνοιξαν δρόμους στην πάλη του κινήματος για αλλαγή των συσχετισμών σε όλα τα επίπεδα.

Οι δικηγόροι της έθεσαν και θέτουν τις επιστημονικές τους γνώσεις στη διάθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος, των Λαϊκών Επιτροπών, για την υπεράσπιση διωκόμενων συνδικαλιστών και αγωνιστών, μεταναστών και προσφύγων, ενάντια στις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας και των λαϊκών εισοδημάτων.

Οι δικηγόροι της, μαζί με άλλους έντιμους συναδέλφους, αποτελούν και την πολιτική αγωγή ενάντια στην Χρυσή Αυγή, δίνοντας κάθε ημέρα κυριολεκτικά τη μάχη στις δικαστικές αίθουσες.

Η ΑΣΔ διεκδικεί, ανάμεσα σε άλλα δωρεάν και αποκλειστικά δημόσια περίθαλψη με βάση τις σύγχρονες ανάγκες, κατάργηση των εισφορών στον κλάδο υγείας και της συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη, πάγωμα των χρεών προς τα ασφαλιστικά ταμεία– τράπεζες – δημόσιο για τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους και τους μικροεπαγγελματίες όσο διαρκεί η κρίση, χωρίς προσαυξήσεις και πρόστιμα, κατάργηση του ΚΕΑΟ και των κατασχέσεων πρώτης κατοικίας – επαγγελματικής στέγης για μισθωτούς και φτωχούς αυτοαπασχολούμενους, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, κατοχύρωση και διεύρυνση των δικαιωμάτων των μισθωτών δικηγόρων με ελάχιστο μηνιαίο μισθός που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες, χορήγηση επιδομάτων και δώρων, 7ωρο–5ήμερο–35ωρο, αλλά και αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης, επίδομα ανεργίας και στους άνεργους δικηγόρους, ουσιαστική προστασία της μητρότητας που έχει καταστεί πρακτικά ασυμβίβαστη με την άσκηση δικηγορίας, κατάργηση της άσκησης και ένταξή της σε ένα αναβαθμισμένο πρόγραμμα σπουδών, με κατοχύρωση ελάχιστου μισθού μέχρι την κατάργησή της, και προσπαθεί να καταπιάνεται με όλα τα ζητήματα που αφορούν τόσο τη λαϊκή οικογένεια, όσο και τους μικρομεσαίους αυτοαπασχολούμενους δικηγόρους, μισθωτούς, «δήθεν συνεργάτες» και ασκούμενους.

ΕΠΙΜΥΘΙΟ

Σίγουρα, οι Δικηγορικές Εκλογές δεν είναι ούτε το Α, ούτε το Ω, αλλά πρέπει να αξιοποιηθούν, ειδικά κι από όσους δικηγόρους, λένε ότι «τίποτα δεν γίνεται και τίποτα δεν αλλάζει», για να ενισχυθούν αυτοί που αγωνίζονται και συμβάλλουν στην οργάνωση της πλειοψηφίας των δικηγόρων, και όχι για τα συμφέρονται μιας δράκας μεγαλογραφείων και εταιριών.

Να σταλεί ένα μήνυμα διεκδίκησης και ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής που υπηρετούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις και οι ηγεσίες των Δικηγορικών Συλλόγων, ιδιαίτερα κι ένα μήνυμα ενάντια στη λογική του «μικρότερου κακού» και στην λογική της παραίτησης, για διεκδικήσεις σε συμπόρευση με το εργατικό λαϊκό κίνημα.

Οι αγώνες που θα συνεχιστούν από την επόμενη ημέρα, μπορούν να ενταχθούν στους αγώνες του ευρύτερου εργατικού κινήματος, έτσι έχουν να συμβάλουν και να ανοίξει ο δρόμος για μία κοινωνία που έχουμε πραγματικά ανάγκη, μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, όπου οι λέξεις και έννοιες όπως ελευθερία, δημοκρατία, δικαιοσύνη θα αποκτήσουν την αξιοπρέπεια που τους πρέπει και το πραγματικό τους περιεχόμενο, γιατί θα αφορούν τους ανθρώπους της εργασίας, τους πολλούς και όχι μια χούφτα -παράσιτα- πλουσίων.

Πηγή: Κατιούσα

Κάλεσμα της ΛΑΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ για Υλική Βοήθεια στους πληγέντες της Δυτικής Αττικής

26/11/2017

Εμείς εκεί να επιμένουμε στην έμπρακτη αλληλεγγύη παρά τον αποκλεισμό των ΜΜΕ. 

Θα συνεχίσουμε όσο κι αν μας λασπολογούν, τα τσιράκια των αφεντικών και εκείνοι που νομίζουν ότι θα γίνουν αφεντικά. 
Η έμπρακτη αλληλεγγύη στην πόλη μας ακούει στο «ΛΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ» εκεί που ζει ο εργάτης, ο αυτοαπασχολούμενος, ο συνταξιούχος, οι νεολαίοι, οι άνεργοι, οι γυναίκες και όλοι αυτοί που καταλαβαίνουν σε ποια τάξη ανήκουν. 

Απο 27/11 έως και 8/12, εκτός Σαββάτου και Κυριακής στην έδρα της ΛΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Στεφ. Σαράφη 40, 10 π.μ. – 1 μ.μ. και 7 μ.μ. – 9 μ.μ. εμείς θα είμαστε εκεί.
Όποιος αισθάνεται την έννοια της αλληλεγγύης και όχι της ελεημοσύνης ας φέρει είδη πρώτης ανάγκης.

Δείτε το ΚΑΛΕΣΜΑ της Λαϊκής Επιτροπής Ηλιούπολης και την προσφορά εθελοντικής εργασίας και υπηρεσιών, αλλά και υλικής βοήθειας στους πληγέντες από τις πλημμύρες στη Δυτική Αττική προσέφεραν το Σάββατο 26 Νοέμβρη ταξικά συνδικάτα και Σωματεία καθώς και λαϊκοί φορείς της Αττικής.

Παπαγάλοι (ζητώ συγνώμη από τα πουλιά) που είσαστε????

18/11/2017

Σε κοινή «γραμμή» χθες τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης) με τα κανάλια τους «ΑΝΤ1», «STAR», «ΣΚΑΪ» και «Alpha»,  «έθαψαν» εντελώς τις μεγάλες πορείες για το γιορτασμό του Πολυτεχνείου, με τη μαζική συμμετοχή των μπλοκ του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, όπως και τη δήλωση του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα.

Αντί γι’ αυτό, έδειχναν και ξανάδειχναν τα επεισόδια των γνωστών ομάδων με την αστυνομία, που από την πρώτη μέρα, με την κατάληψη του Πολυτεχνείου, επιδίωξαν να υπονομεύσουν και να εμποδίσουν τον αγωνιστικό γιορτασμό.

Και στα διαλείμματα του «πολέμου», έπαιζαν και ξανάπαιζαν οτιδήποτε άλλο, εκτός από την αντιφασιστική-αντιαμερικανική πορεία προς την πρεσβεία της USA αλλά και το γιουχάϊσμα που έκανε ο συγκεντρωμένος κόσμος, στους ΣΥΡΙΖΑίους που τόλμησαν, με την συνοδεία των ΜΑΤ βέβαια, μετά την πρόσφατη δήλωση του υπουργού τους ότι τα συνθήματα του πολυτεχνείου είναι ξεπερασμένα, να διοργανώσουν πορεία, αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά το απύθμενο θράσος τους.

Έτσι στον απόηχο των επικίνδυνων συμφωνιών Τσίπρα – Τραμπ και της κλιμάκωσης της ελληνικής εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, ήταν φανερός ο στόχος τους να εμποδίσουν το λαό να εκφράσει μαζικά την καταδίκη του.

Κι επειδή δεν τα κατάφεραν, ανέλαβαν τα ΜΜΕ να «θάψουν» τη μεγάλη πορεία.

Ο λαός να βγάλει συμπεράσματα…

Παναγιώτα Μπίτσικα: Απολύθηκε από το «Βήμα» γιατί δεν υπέκυψε στον εργοδοτικό εκβιασμό.

14/11/2017

Κάποιοι δημοσιογράφοι, δυστυχώς λίγοι, αξίζουν ακόμα τον θαυμασμό μας για το ήθος, την αξιοπρέπεια, την εντιμότητα, την αταλάντευτη στάση τους απέναντι στα κάθε λογής αφεντικά τιμώντας έτσι τον ταξικό τους προσανατολισμό.

Το ερώτημα που μπαίνει από πολλούς, αν υπάρχουν σήμερα ήρωες και η απάντηση είναι ΝΑΙ και μια τέτοια περίπτωση είναι και η δημοσιογράφος Παναγιώτα Μπίτσικα, η «δικιά μας» Παναγιώτα, που αρνήθηκε να κάνει δήλωση υποταγής στον μεγαλοεφοπλιστή Μαρινάκη, ιδιοκτήτη και του πρώην ΔΟΛ, ξεπουλώντας τις αξίες με τις οποίες μεγάλωσε, τιμώντας με τον καλύτερο τρόπο τους αγώνες του αντιστασιακού πατέρα της.

Η Παναγιώτα, που εργαζόταν για πάνω από 20 χρόνια στο «Βήμα», είναι η μοναδική που αρνήθηκε να βάλει την υπογραφή της στη σύμβαση. Μια σύμβαση με πρωτοφανείς όρους που αφανίζουν βασικά  δικαιώματα και μαζί την αξιοπρέπεια όσων εργάζονται στο χώρο του Τύπου.

Δήλωση της Παναγιώτας Μπίτσικα δείχνει το δρόμο σε όλους τους δημοσιογράφους λέγοντας«… στα βήματά μας στο δρόμο της διαδήλωσης, μαζί με εκείνα των άλλων εργαζομένων, στην προσπάθεια να ενώνεται πάντα το ατομικό με το συλλογικό.»

Διαβάστε ολόκληρη τη δήλωση.

«Ένας μήνας συμπληρώνεται από την ημέρα που οι εργαζόμενοι στον πρώην ΔΟΛ κλήθηκαν από τη νέα διοίκηση του Ομίλου να υπογράψουν μια λεόντειο σύμβαση, με επαχθείς όρους. Μια σύμβαση-μνημείο αντεργατικών διατάξεων, που λειτουργεί ιδιαίτερα σήμερα, σε μια περίοδο αναδιάταξης στο χώρο των ΜΜΕ,  σαν αποτύπωμα της εκδοτικής αλαζονείας και του νόμου του ισχυρού στην οικονομία της αγοράς- γνώμονας οι ψηφισμένοι νόμοι από πρώην και νυν μνημονιακές κυβερνήσεις στο όνομα της ανταγωνιστικότητας.

Καταχρηστικοί όροι οι οποίοι υπάρχουν σποραδικά σε διάφορες ατομικές συμβάσεις στον χώρο του Τύπου (και όχι μόνο) συγκεντρώθηκαν, ενοποιήθηκαν και αποτέλεσαν ένα corpus που σημείο προς σημείο κάνει έρμαιο στις διαθέσεις του εργοδότη τον εργαζόμενο-τον/την δημοσιογράφο, τον/την διοικητικό-ή υπάλληλο, τον/την τεχνικό.

Η πλειονότητα των εργαζομένων στις έντυπες και ηλεκτρονικές εκδόσεις της Alter Ego απορρίπτει αυτή τη σύμβαση. Ακόμα κι αν, υπό τον εκβιασμό «ή υπογράφεις ή απολύεσαι», μπήκε η υπογραφή τους. Το σπουδαίο είναι ότι δεν την έχουν υπογράψει «μέσα τους». Εγώ απλώς δεν την υπέγραψα ούτε και στο χαρτί.  Κι ύστερα ήρθε η απόλυση (13.11.2017 ).

Από διαφορετικούς δρόμους, όλοι μας συνεχίζουμε, να μην ξεχνάμε ότι η προσωπική και επαγγελματική ευθύνη μας για υπογραφή με ήθος, αξιοπρέπεια και επάρκεια δεν αποσβεννύεται ακόμα και στην αρένα της οικονομίας της αγοράς. Θα τη συναντάνε στα κείμενά μας, στα βήματά μας στο δρόμο της διαδήλωσης, μαζί με εκείνα των άλλων εργαζομένων, στην προσπάθεια να ενώνεται πάντα το ατομικό με το συλλογικό.

Αν κάτι αξίζει να μείνει από μια απόλυση είναι:

-η διεκδίκηση αρχών και δίκαιων αιτημάτων αξιοπρεπούς εργασίας με δικαιώματα,

-ο αγώνας για  συλλογικές συμβάσεις εργασίας και

–η ανάγκη για ένα δυνατό συνδικάτο Τύπου.»

Μπράβο Παναγιώτα ειλικρινά νοιώθω περήφανος που με τιμάς με τη φιλία σου.

«Η «σταλινολογία» έχει στόχο να χτυπήσει τις βάσεις του σοσιαλισμού»

13/11/2017

Με συγκρατημένη αισιοδοξία ζήτησα μονοθεματική συνέντευξη -για την Οκτωβριανή Επανάσταση- από τον γενικό γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα.

Το «κράτημά» μου οφειλόταν στο γεγονός ότι θα υπήρχαν όλες οι ενοχλητικές ερωτήσεις για τον Λένιν, τον Στάλιν, τον Τρότσκι, την Κροστάνδη, τις δίκες της Μόσχας.

«Κανένα πρόβλημα» μου είπαν από το γραφείο Τύπου του κόμματος. Έστειλα τις ερωτήσεις και περίμενα να μου επιστραφούν ως απαράδεκτες. Φαντάστηκα ότι θα χαρακτηρίζονταν προκλητικές. Διαψεύστηκα. Ο κ. Δημ. Κουτσούμπας απάντησε σε όλες.

• Πραξικόπημα ή επανάσταση ήταν αυτό που έγινε τον Οκτώβρη του 1917 στη Ρωσία; Αυτοί που υποστηρίζουν ότι ήταν πραξικόπημα επικαλούνται ότι η εργατική τάξη ήταν μια ασήμαντη μειοψηφία και ότι οι μπολσεβίκοι κατάργησαν τη Συντακτική Συνέλευση…

– Η Οκτωβριανή Επανάσταση ήταν μια μεγάλη, γνήσια λαϊκή επανάσταση, που έγινε πραγματικότητα μέσα από τη δράση εκατομμυρίων εργατών και φτωχών αγροτών σε ολόκληρη τη Ρωσία.

Πρέπει κανείς να αγνοεί πλήρως τα ιστορικά γεγονότα για να «ξεχνάει» την ορμητική είσοδο της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης, που ώς τότε βρισκόταν υπό την πιο βάναυση καταπίεση, στον πολιτικό αγώνα και την πρωτοφανή λαϊκή επαναστατική αυτενέργεια που εκδηλώθηκε.

Η επανάσταση δεν θα μπορούσε ούτε να νικήσει, ούτε να εξαπλωθεί, αν ήταν έργο μιας ασήμαντης μειοψηφίας. Ειδικά αν λάβουμε υπόψη την ιμπεριαλιστική εισβολή από 14 κράτη και την πολύπλευρη στήριξη της εγχώριας αντεπανάστασης στον εμφύλιο που κράτησε περίπου 4 χρόνια, που απέτυχαν λόγω της λαϊκής στήριξης της επανάστασης.

Η μεγάλη ενεργή λαϊκή συμμετοχή εκφράστηκε σε επαναστατικούς θεσμούς, τα ξακουστά Σοβιέτ εργατών, αγροτών και στρατιωτών. Εκεί εξασφαλιζόταν η ουσιαστική συμμετοχή με εκλεγμένους και ανακλητούς αντιπροσώπους και όχι η τυπική, όπως συμβαίνει στα «κοινοβουλευτικού» τύπου αντιπροσωπευτικά σώματα, όπως ήταν η «Συντακτική Συνέλευση».

• Οι μενσεβίκοι, οι σοσιαλεπαναστάτες και οι αναρχικοί συμμετείχαν στην πρώτη φάση της επανάστασης και τη στήριξαν. Στη συνέχεια όμως τέθηκαν εκτός νόμου. Γιατί ο Λένιν δεν ήταν καθόλου ανεκτικός απέναντι στα κόμματα και τις οργανώσεις που δεν ανήκαν στις αντεπαναστατικές δυνάμεις;

– Οι εσέροι και μενσεβίκοι μετά την επανάσταση του Φλεβάρη που εκθρόνισε τον τσάρο υποστήριζαν και συμμετείχαν στην αστική κυβέρνηση που συγκροτήθηκε, η οποία μάλιστα το καλοκαίρι του 1917 έθεσε στην παρανομία τους μπολσεβίκους και εξέδωσε ένταλμα σύλληψης του Λένιν.

Μετά τον Οκτώβρη οι περισσότεροι συμπαρατάχτηκαν ανοιχτά με τις αντιδραστικές αστικές δυνάμεις ενάντια στην επανάσταση και συνεργάστηκαν με τα κράτη που οργάνωσαν την ιμπεριαλιστική επέμβαση. Μέχρι και σε δολοφονίες μπολσεβίκων προχώρησαν όπως και στη γνωστή απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Λένιν το καλοκαίρι του 1918.

Παρόμοια ήταν και η στάση των περισσότερων αναρχικών. Τα κόμματα αυτά αντιμετωπίστηκαν ως αντεπαναστατικά από τη στιγμή που ανέπτυξαν ανοιχτή ένοπλη αντεπαναστατική δράση.

Η επανάσταση, ακόμη και μετά τη νίκη της, δεν είναι δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά ένας σκληρός αγώνας του νέου ενάντια στο παλιό που παλεύει λυσσασμένα να διατηρηθεί στη ζωή. Σκεφτείτε μόνο πώς αντιμετώπισε η γαλλική αστική επανάσταση τους αντιπάλους της για να εδραιωθεί η αστική δημοκρατία της.

• Για πολλούς η συντριβή της εξέγερσης της Κροστάνδης ήταν μια μαύρη σελίδα για το κόμμα των μπολσεβίκων. Συμφωνείτε;

– Τα γεγονότα της Κρονστάνδης το 1921 ήταν απόπειρα ανατροπής της επανάστασης, η οποία αποτράπηκε χάρη στη μαχητική κινητοποίηση χιλιάδων επαναστατών εργατών και στρατιωτών.

Το 1921 η οικονομία της σοβιετικής Ρωσίας βρισκόταν ακόμη σε πολύ δύσκολη κατάσταση εξαιτίας του συνεχιζόμενου εμφυλίου πολέμου. Δεν είχε ακόμη ανορθωθεί η βιομηχανική και αγροτική παραγωγή που είχαν πληγεί καταστροφικά.

Οι δυσκολίες αυτές αξιοποιήθηκαν από αντεπαναστατικές δυνάμεις, για να οργανωθούν απόπειρες ενάντια στην επανάσταση. Στην περίπτωση της Κρονστάνδης επιχειρήθηκε η υπονόμευση της επανάστασης «από τα μέσα», με συνθήματα που εστίαζαν «πονηρά» όχι στην άμεση ανατροπή των Σοβιέτ, αλλά στην απομάκρυνση των μπολσεβίκων από αυτά, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την ανατροπή της επανάστασης.

Δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι αστικές εφημερίδες του εξωτερικού και οι δυνάμεις των Ρώσων αστών που είχαν διαφύγει σε άλλες χώρες τη στήριξαν αφειδώς, ενώ είναι ιστορικά διαπιστωμένη και η εμπλοκή πρώην τσαρικών στρατηγών.

• Ο Λένιν στην πολιτική διαθήκη του ασκεί κριτική σε όλα τα κορυφαία στελέχη του κόμματος των μπολσεβίκων. Την πιο σκληρή στον Στάλιν για τον οποίο έλεγε ότι πρέπει να αντικατασταθεί από γραμματέας και να βρεθεί κάποιος άλλος που θα είναι πιο υπομονετικός, πιο διακριτικός απέναντι στους συντρόφους του και λιγότερο ιδιότροπος. Η Κεντρική Επιτροπή πάντως δεν ακολούθησε τη συμβουλή του Λένιν.

– Αυτό στο οποίο γίνεται συχνά αναφορά ως διαθήκη, είναι γράμμα που έστειλε ο Λένιν προς το επικείμενο συνέδριο του κόμματος, καθώς ο ίδιος ήταν βαριά άρρωστος και καθηλωμένος στο κρεβάτι.

Σε αυτό περιλαμβάνονται ορισμένες προτάσεις, όπως για παράδειγμα η πρόταση για αύξηση των μελών της Κ.Ε., η οποία και υιοθετήθηκε, καθώς και παρατηρήσεις για ορισμένα από τα ηγετικά στελέχη του κόμματος, στις οποίες αναφέρεστε. Είναι πολύ φυσικό όταν επίκειται εκλογή οργάνων, και μάλιστα της Κ.Ε., να δίνεται βάρος στην κριτική παρατήρηση πλευρών του χαρακτήρα και της στάσης στελεχών.

Αν διαβάσετε πιο προσεκτικά, θα δείτε ότι για τον Τρότσκι ο Λένιν λέει ότι διακρίνεται από «μη μπολσεβικισμό», «υπερβολική αυτοπεποίθηση» και «τάση προς τις καθαρά διοικητικές μεθόδους δουλειάς». Για τον Μπουχάριν, ότι οι απόψεις του δύσκολα μπορούν να χαρακτηριστούν ως «ολότελα μαρξιστικές», καθώς «ποτέ δεν κατάλαβε ολοκληρωμένα τη διαλεκτική».

Σε κάθε περίπτωση ο Λένιν δεν «έχριζε» διαδόχους, ούτε είχε τέτοιο σκοπό. Το κόμμα των μπολσεβίκων αποφάσιζε μέσα από συλλογικές διαδικασίες, όπως πρέπει να συμβαίνει στα κομμουνιστικά κόμματα. Εξάλλου η απόφαση για την ανάδειξη νέου γραμματέα ήταν ομόφωνη με τη συμμετοχή όσων προαναφέραμε.

• Στις δίκες της Μόσχας δικάστηκαν, καταδικάστηκαν και στη συνέχεια εκτελέστηκαν πολλά στελέχη της ιστορικής ηγεσίας των μπολσεβίκων. Πιστεύετε ότι εκείνες οι δίκες ήταν δίκαιες;

– Ολόκληρη η περίοδος από τη νίκη της επανάστασης το 1917 ώς τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν μια κρίσιμη περίοδος στην οποία διαμορφώθηκαν οι βάσεις της σοσιαλιστικής οικονομίας, έγινε η εκβιομηχάνιση, καταγράφηκαν σημαντικές επιτυχίες που οδήγησαν σε κοσμοϊστορικές κατακτήσεις την εργατική τάξη στη Ρωσία.

Η θεμελίωση των ριζικά νέων, των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής, οδήγησε σε όξυνση της αντίδρασης. Υπήρχαν σαμποτάζ, δολοφονίες στελεχών (όπως π.χ. του μέλους του Π.Γ. Σ. Κίροφ το 1934). Αυτή η όξυνση της πάλης εκφράστηκε και στο εσωτερικό του κόμματος των μπολσεβίκων ήδη από τη δεκαετία του 1920.

Πάντα άλλωστε η ταξική πάλη εκφράζεται σκληρά σε επαναστατικές περιόδους, όπως συνέβη και στη γαλλική αστική επανάσταση με τις συγκρούσεις ανάμεσα στους γιακωβίνους και τους γιρονδίνους, αλλά και μέσα στους κόλπους των γιακωβίνων.

Είναι απαραίτητο να καταλάβει κανείς δηλαδή ότι δεν μιλάμε για δίκες κάποιων «διαφωνούντων», αλλά για ομάδες με οργανωμένη, συνωμοτική δράση ενάντια στον σοσιαλισμό, την οποία παραδέχονταν ακόμη και δυτικοί διπλωμάτες στις υπηρεσιακές τους αναφορές.

Αυτή ήταν μια σκληρή πραγματικότητα, αλλά η επανάσταση δεν είναι μια εύκολη υπόθεση, ούτε τα προβλήματα λύνονται με «μαγικά». Ανεξάρτητα από αδυναμίες ή λάθη που μπορούμε ιστορικά να διερευνήσουμε, η πολεμική ενάντια σε αυτή την περίοδο και η «σταλινολογία» στόχο έχουν να χτυπήσουν ακριβώς την περίοδο που μπήκαν οι βάσεις του σοσιαλισμού.

• Ο Τρότσκι ήταν μενσεβίκος, εντάχθηκε στους μπολσεβίκους, πρωταγωνίστησε στην επανάσταση, ήταν αρχηγός του Κόκκινου Στρατού, διαφώνησε, καθαιρέθηκε, διεγράφη, εξορίστηκε, δολοφονήθηκε. Σήμερα το ΚΚΕ πιστεύει ότι ο Τρότσκι ήταν πράκτορας του χιτλεροφασισμού, όπως έλεγε τότε το επίσημο σοβιετικό κράτος;

– Ο Τρότσκι είχε ένα ολόκληρο παρελθόν ουσιαστικών διαφωνιών με τους μπολσεβίκους και τον ίδιο τον Λένιν για σημαντικά ζητήματα πριν ακόμη από την επανάσταση. Οι απόψεις του, που ουσιαστικά υποτιμούσαν τις αναγκαίες κοινωνικές συμμαχίες της εργατικής τάξης, ευτυχώς ηττήθηκαν και δεν οδήγησαν στην ήττα της σοσιαλιστικής επανάστασης.

Το ίδιο συνέβη και στους πρώτους μήνες μετά την επανάσταση για το περίφημο ζήτημα της ειρήνης, όπως και τη δεκαετία του ’20 και του ’30 σε σχέση με την πορεία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Υπονόμευσε την προσπάθεια του πρώτου εργατικού κράτους να αξιοποιήσει τις αντιθέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα και να υπογράψει τη συνθήκη ειρήνης του Μπρεστ – Λιτόφσκ.

Ουσιαστικά πρότεινε μια αναμονή επαναστατικών εξελίξεων στις πιο αναπτυγμένες χώρες του καπιταλισμού ως προϋπόθεση για το προχώρημα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στη Ρωσία.

Αυτό πρακτικά θα σήμαινε η εργατική τάξη στη Ρωσία, που είχε ήδη κατακτήσει την εξουσία, να μπει σε μια μακροχρόνια περίοδο αναμονής που βασικό της χαρακτηριστικό θα ήταν ένας αντεπαναστατικός συμβιβασμός υποχώρησης στα υπολείμματα του καπιταλισμού.

Δεν είναι λοιπόν περίεργο που οι οπαδοί αυτών των αντιλήψεων συνέπλευσαν ή αξιοποιήθηκαν αντικειμενικά από δυνάμεις που στόχευαν στην ανατροπή του σοσιαλισμού. Μην ξεχνάτε άλλωστε ότι τη δεκαετία του ’30 όλα τα κράτη προετοιμάζονταν για τον επερχόμενο πόλεμο.

Ούτε εκπλήσσει ότι με αυτή του τη λογική ο τροτσκισμός γνώρισε πραγματική χρεοκοπία στις γραμμές του κινήματος, περιλαμβανομένης και της χώρας μας.

• Σ’ ένα πρόσφατο κείμενό σας γράψατε ότι η στροφή προς τον οπορτουνισμό ξεκινά το 1956 με το 20ό Συνέδριο. Δηλαδή από το 1956 μέχρι το 1989-90 ποιο ήταν το κοινωνικό σύστημα στην ΕΣΣΔ;

– Η οπορτουνιστική στροφή που ξεκίνησε το 1956 δεν σηματοδοτεί μια άμεση ανατροπή του σοσιαλισμού, αλλά μια «αλλαγή πορείας» η οποία προοδευτικά διαμόρφωσε τις προϋποθέσεις αντεπαναστατικής ανατροπής του σοσιαλισμού και που κορυφώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’80.

Μετά το 20ό Συνέδριο στην οικονομία ενισχύθηκαν οι απόψεις ότι με εργαλεία του καπιταλισμού μπορούν να λυθούν προβλήματα του σοσιαλισμού και έτσι υιοθετήθηκαν μέτρα υπέρ της αγοράς, του κέρδους και άλλα που αποδυνάμωσαν τελικά τον κεντρικό σχεδιασμό.

Διαμορφώθηκαν σταδιακά κοινωνικά στρώματα που είχαν συμφέρον από την παλινόρθωση των καπιταλιστικών σχέσεων, δηλαδή το κοινωνικό έδαφος για την αντεπανάσταση. Παράλληλα διατυπώθηκαν λανθασμένες εκτιμήσεις στα ζητήματα του κράτους, όπως και της εξωτερικής πολιτικής.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε, καθώς η συζήτησή μας έχει εστιάσει μονόπλευρα σε αδυναμίες ή και συκοφαντίες εναντίον του σοσιαλισμού, ότι στα περίπου 70 χρόνια ύπαρξης της ΕΣΣΔ υπήρξαν τεράστιες κατακτήσεις που ακόμη και σήμερα φαντάζουν αδύνατες στις πιο αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την εκμηδένιση της ανεργίας.

Η ύπαρξη του σοσιαλισμού συνέβαλε επίσης και στην απόσπαση κατακτήσεων για τους εργαζόμενους όλων των καπιταλιστικών κρατών. Κι έχει μεγάλη σημασία αυτά ακριβώς να μην ξεχνιούνται.

• Το 1989-90 είχαμε την κατάρρευση (το ΚΚΕ μιλάει για ανατροπή) του υπαρκτού σοσιαλισμού. Αυτό που έκανε εντύπωση ήταν ότι τα καθεστώτα έπεσαν χωρίς ν’ ανοίξει μύτη. Μ’ άλλα λόγια οι εργάτες των χωρών αυτών δεν αντιστάθηκαν και δεν υπερασπίστηκαν το σύστημα που έλεγε ότι ήταν εργατικό. Πώς το εξηγείτε;

– Οι αντεπαναστατικές αλλαγές που προωθήθηκαν από την ηγεσία του ΚΚΣΕ, όπως η περεστρόικα, έγιναν στο όνομα του σοσιαλισμού, μιλούσαν παραπλανητικά για «περισσότερο σοσιαλισμό». Δεν έκαναν ανοιχτά λόγο για επιστροφή στον καπιταλισμό.

Ορισμένες συνεπείς κομμουνιστικές δυνάμεις, που στην τελευταία φάση αυτής της διαδικασίας προσπάθησαν να αντισταθούν, δεν κατόρθωσαν έγκαιρα να αποκαλύψουν τον αντεπαναστατικό χαρακτήρα αυτών των αλλαγών, ούτε να οργανώσουν με επιτυχία την απάντηση της εργατικής τάξης, γιατί δεν υπήρχε η αναγκαία συλλογικά κατεκτημένη θεωρητική και πολιτική δυναμική γι’ αυτό το δύσκολο έργο.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι στη βάση της υποχώρησης των κομμουνιστικών σχέσεων στην οικονομία πρώτα απ’ όλα υπήρξε και μια παράλληλη σταδιακή υποχώρηση στην κομμουνιστική συνείδηση.

Τα μέτρα αποδυνάμωσης του κεντρικού σχεδιασμού που περιγράψαμε στην οικονομία οδήγησαν και σε αποδυνάμωση της συμμετοχής των εργαζομένων στις αποφάσεις και του εργατικού ελέγχου στην παραγωγή και έπαιξαν ρόλο για τη στάση των εργαζομένων όταν εκδηλώθηκε η αντεπανάσταση.

• Υπάρχει ο δηλητηριώδης αφορισμός που λέει ότι είναι πιο εύκολο να φανταστείς την καταστροφή του πλανήτη, παρά την ανατροπή του καπιταλισμού. Τι λέτε;

– Αδιανόητο είναι να πιστεύει κανείς ότι τα πράγματα παραμένουν ακίνητα και σταθερά. Ότι ο κόσμος δεν θα αλλάξει και ότι θα παραμείνει αιώνιος ο καπιταλισμός, που είναι ένα σύστημα άδικο και εκμεταλλευτικό, που γεννά κρίσεις, πολέμους, φτώχεια για τους πολλούς και αμύθητα πλούτη για τους λίγους.

Πάντα υπήρχαν περίοδοι στην Ιστορία που το κυρίαρχο σύστημα φαινόταν παντοδύναμο και ανίκητο, δεν ήταν όμως. Η δουλεία εξαφανίστηκε όπως και η φεουδαρχία συντρίφτηκε στην γκιλοτίνα.

Οι κομμουνιστές διαπνεόμαστε από επαναστατική αισιοδοξία γιατί πιστεύουμε στη δύναμη της εργατικής τάξης να ανοίξει τελικά τον δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης. Στους αγωνιστές δεν ταιριάζει απογοήτευση και μοιρολατρία.

Γινόμαστε πιο δυνατοί μαθαίνοντας από την ιστορία του εργατικού κινήματος, από τους ηρωικούς αγώνες, από τις επιτυχίες, αλλά και από τα λάθη και τις ήττες. Ενας Ούγγρος συγγραφέας έχει γράψει: «Είναι σκληρή νομοτέλεια, αλλά η νίκη γεννιέται μέσα από αλλεπάλληλες ήττες. Κάθε ηττημένη επανάσταση γίνεται σχολείο για την επόμενη».

Η Οκτωβριανή Επανάσταση μας εμπνέει αλλά και μας διδάσκει. Η νέα προσπάθεια θα έχει ως πείρα όλο τον 20ό αιώνα και γι’ αυτό θα ξεκινάει από καλύτερη αφετηρία.

Δήμος Περιστερίου: Ένας Δήμος πρότυπο για τις …προμήθειες!!!

11/11/2017

Ένα έγγραφο που είναι αναρτημένο στη Διαύγεια δείχνει τον δρόμο για τον τρόπο που «κλείνονται» οι καλές δουλειές.

Έγινε γνωστό γιατί κάποιος (ίσως?) ξέχασε να σβήσει μια σημείωση που ήταν σε παρένθεση και του έδινε συγκεκριμένη εντολή.

Δείτε στην εικόνα τις υποσημειωμένες σειρές του εγγράφου και μη βάλετε τα γέλια με την αφηρημάδα του υπαλλήλου (του Κώστα) γιατί μάλλον σε λίγο θα μείνει χωρίς δουλειά ο άμοιρος με τη ρετσινιά ή του βλάκα ή του προδότη!!!

Μη γελάσετε ούτε με αυτόν που έδωσε την «εντολή» γιατί αυτός είναι στο κόλπο πολύ καιρό για να έχει την άδεια να βάζει έτσι την «υπογραφή» του, εκτός κι αν είναι ο ίδιος ο δήμαρχος (κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να συμβαίνει).

Παρακαλούνται οι κύριοι δήμαρχοι που λατρεύουν αυτές τις business, να προσέχουν ιδιαίτερα, πλησιάζουν οι εκλογές και κινδυνεύουν να το μάθουν κάποιοι (που σκέφτονται με το μυαλό τους και όχι με τα αυτιά τους) και να μην τους ψηφίσουν.

Το τερμάτισε το «κωλοτουμπόμετρο»

06/11/2017

Δεν μας εντυπωσιάζει πια ο υπηρέτης του κεφαλαίου όταν κάνει κωλοτούμπες.

Αυτή τη φορά όμως στην …μέτρηση που του έγινε πραγματικά το …τερμάτισε!!!

Τι έκανε πάλι ο πρωταθλητής της κωλοτούμπας!!!

Όταν ρώτησε τον Τσίπρα ο δημοσιογράφος,  κατά την διάρκεια της κοινής συνέντευξης τύπου στην συνάντηση με τον Τραμπ, για τη δήλωσή που είχε κάνει πριν τις εκλογές στην USA σχετικά με το ενδεχόμενο να γίνει πρόεδρος ο Ντόναλντ Τραμπ και είχε πει: «Να μην μας βρει αυτό το κακό και εκλεγεί πρόεδρος», απάντησε: «Διαπίστωσα από τη συνάντηση που είχα με τον Πρόεδρο ότι η προσέγγιση του στα πράγματα και ο τρόπος με τον οποία αντιμετωπίζει την πολιτική ορισμένες φορές μπορεί να μοιάζει διαβολικός, αλλά γίνεται για καλό…) (…αντιθέτως αισθάνθηκα ότι υπάρχει μια γόνιμη προοπτική, προκειμένου να παραμερίσουμε τις όποιες διαφορές μπορεί να υπάρχουν και να δούμε το κοινό έδαφος, που είναι πολύ σημαντικό για τις σχέσεις των δύο λαών μας, που είναι παραδοσιακές και ιστορικές και για τους κοινούς μας στόχους. Μοιραζόμαστε κοινές αξίες…) και προχώρησε στην επόμενη κίνηση, της επιχορήγηση των 2,4 δις προς τις αμερικάνικες επιχειρήσεις, και την παράδοση ελλαδικού χώρου για την ανάπτυξη των ιμπεριαλιστικών πυρηνικών όπλων.

Λίγες μέρες αργότερα μετά την συνάντηση με τον μικρό Αμίρ, τον μικρό Αφγανό που είχε κληρωθεί να κρατάει την σημαία στην παρέλαση και ο «κύριος» Διευθυντής του την αφαίρεσε, ο κ. Τσίπρας είπε : «Κάποιοι στέρησαν από τον Αμίρ την τιμή να κρατήσει την σημαία μας. Σήμερα του την έδωσα για να θυμάται και να τιμά τις αρχές και τις αξίες μας» και έμεινε εκεί, δεν έκανε την επόμενη κίνηση, που όφειλε να κάνει μετά από αυτή τη δήλωση!!!

Ερώτημα 1ο: Ο «κύριος» Διευθυντής και οι «κάποιοι» που τον βοήθησαν να αφαιρέσει την τιμή από τον μικρό Αμίρ αλλά και να «θυμάται και να τιμά τις αξίες», θα …αξιολογηθούν όπως του αξίζει ή θα μείνουν στην ιστορία των ναζιστοφασιστών ως «κάποιοι» που είναι …έλειναις???

Ερώτημα 2ο: Για ποιες αξίες μιλάει??? Γι αυτές που έχει κοινές με τον Τραμπ και την USA, που αιματοκυλάει τον πλανήτη και ξεσπίτωσαν τους εκατοντάδες χιλιάδες «μικρούς Αμίρ» ή για της αξίες ενός συμβόλου, που βρωμίζουν με τις ενέργειές τους τα διάφορα φασιστοειδή???

Αρέσει σε %d bloggers: