Τροχαίο στην παραλιακή με νεκρό

Τα ξημερώματα της Κυριακής 19/7/2009 στην διαδρομή από Λαγονήσι προς Βάρκιζα, μετά την τρύπα, στην παρατεταμένη δεξιά στροφή πριν την ευθεία του Ribas, υπάρχει ένα πάρκινγκ με υπόγεια διάβαση πεζών, γνωστή και από την απόπειρα Παναγούλη κατά του δικτάτορα Παπαδόπουλου, σε εκείνο το σημείο βγήκε από τον δρόμο ένα Peugeot 106 ασημί με αποτέλεσμα να πέσει μέσα στην διάβαση, με ένα νεκρό.

Είχε ξεκινήσει από το bar Άμμος στο Λαγονήσι γύρω στις 05.30 όπου “παίχτηκε” ένα περίεργο παιχνίδι μέσα και έξω από το μαγαζί

Παρακαλώ όποιος γνωρίζει οτιδήποτε για το ατύχημα ή ακόμα και για το τι διαδραματίστηκε στο bar ας μου δώσει πληροφορίες ακόμα και ανώνυμες. Πιθανολογείται ότι ακολουθούσε ένα κόκκινο HYUNDAI coupe.

Από την πρώτη εκτίμηση πραγματογνώμονα η ταχύτητα του ήταν μεταξύ 70 με 80 χλμ/ώρα.

Ακόμα και μια μικρή πληροφορία μπορεί να βοηθήσει.

τηλ. 6944474444      - 2109964604         e-mail  autometafora@yahoo.gr Σιμόπουλος Γιώργος   ή σαν σχόλιο στο άρθρο. Ευχαριστώ.

Τι κρίνεται σε αυτές τις εκλογές

Ολοι, κομματικά μέλη, οπαδοί, φίλοι του ΚΚΕ έχουμε συνείδηση ότι δίνουμε μια από τις πιο δύσκολες και σκληρές μάχες των τελευταίων χρόνων.

Πρέπει να είναι σαφές, καθαρό σε όλους μας τι κρίνεται σε αυτές τις εκλογές.

Σε αυτές τις εκλογές επιδιώκεται να δοθεί ένα διπλό πλήγμα στο εργατικό και λαϊκό κίνημα και στην καρδιά του που είναι το ΚΚΕ.

Από τη μια μεριά να αναχαιτιστεί αυτό το κίνημα που αναπτύσσεται, αντίθεσης, αντίστασης στις αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές με όλες τις δυσκολίες και αδυναμίες του. Να χτυπηθεί ο ριζοσπαστικός, ανατρεπτικός του χαρακτήρας, που εκφράζεται με τα γνωστά συνθήματα του βγαλμένα μέσα από τους αγώνες. «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», «Ανυπακοή και απειθαρχία στις αντιλαϊκές πολιτικές», «Αγώνας ταξικός γιατί εμείς δε ζούμε με 400 ευρώ», «Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά», «Γκρέμισε μνημόνια και αφεντικά», «Ολη η Ελλάδα μια Χαλυβουργία», και άλλα.

Αυτά τα συνθήματα τρομάζουν τους εκμεταλλευτές του λαού και αυτό το κίνημα που δυναμώνει θέλουν να τσακίσουν. Αυτή την πολιτική και προοπτική στηρίζει το ΚΚΕ.

Από την άλλη μεριά θέλουν να ευνουχίσουν και να εγκλωβίσουν αυτό το κίνημα σε ένα νέο ρεύμα αυταπατών και ψεύτικων ελπίδων. Ενα κίνημα που θα βάζει πλάτη στη διαχείριση της κρίσης παρακαλώντας και πιέζοντας να αλλάξει στρατηγική η ΕΕ και τους καπιταλιστές να υπολογίζουν τις ανάγκες του λαού.

Είναι η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ.

Στην επιδίωξη αυτή υπάρχει σύμπτωση συμφερόντων και επιδιώξεων όλων. Από τον ΣΕΒ, τα άλλα κόμματα που έχουν την ΕΕ κορόνα και την επιχειρηματικότητα ευαγγέλιο, ως τους ηγετικούς κύκλους της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, των Αμερικάνων. Ολοι αυτοί θέλουν να απαλλαγούν από τη θαρραλέα φωνή του ΚΚΕ. Για να πετύχουν αυτό το στόχο δύο προϋποθέσεις έχουν.

‘Η θα υποχρεώσουν το ΚΚΕ να μαντρωθεί σε μια κυβέρνηση διαχείρισης της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου και να παραιτηθεί από την ταξική πάλη ή θα το τσακίσουν. Αυτό κρίνεται σε αυτές τις εκλογές.

Κρίνεται αν θα περάσει αυτή η στρατηγική.

Κανένας τίμιος, έμπειρος αγωνιστής δεν πρέπει να επιτρέψει να περάσει η στρατηγική της αποδυνάμωσης του ΚΚΕ, του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Ο αγώνας είναι σκληρός και άνισος και μόνο με ορισμένους όρους μπορεί να αναχαιτιστεί αυτή η βρώμικη, ύπουλη και επικίνδυνη ενιαία στρατηγική.

Να τεθεί ανοιχτά χωρίς δισταγμούς αυτό το σχέδιο μπροστά στην εργατική τάξη, το λαό. Αν ξεκαθαριστούν τα πράγματα μέσα στην εργατική τάξη, στον εργαζόμενο λαό υπάρχουν δυνάμεις που θα στηρίξουν το ΚΚΕ.

Να δοθεί αυτή η μάχη για να αποτραπεί αυτό το έγκλημα σε βάρος του κινήματος και του Κόμματος με πάθος, με αξιοπρέπεια, με περηφάνια για το ΚΚΕ, με αυτοπεποίθηση για το δίκιο και την πολιτική του. Να περάσουμε στην αντεπίθεση. Να δώσουμε μάχη σώμα με σώμα με αυτοθυσία. Να παλέψουμε όπως ξέρουν να παλεύουν οι κομμουνιστές, οι οπαδοί και φίλοι του ΚΚΕ.

Γιατί έχουν αυτό το στόχο

Τα χρόνια αυτά της κρίσης με πρωτεργάτη το ΚΚΕ αναπτύχθηκε ένα ισχυρό εργατικό λαϊκό κίνημα. Αυτό το κίνημα με τα αιτήματα και συνθήματά του τους δυσκόλεψε, τους εμπόδισε να ισοπεδώσουν όλες τις κατακτήσεις.

Αυτό το κίνημα αποκτά δυναμισμό και τρέμουν στην κλιμάκωση του αγώνα και τη μαζικοποίησή του.

Είμαστε σε αυτή την πορεία με το ΚΚΕ μπροστά.

Τα προηγούμενα χρόνια η αστική τάξη είχε στα χέρια της είναι ισχυρό δικομματισμό και μπορούσε με την εναλλαγή στην κυβέρνηση πότε της ΝΔ, πότε του ΠΑΣΟΚ να ενσωματώνει αυτό το κίνημα. Τώρα αυτό το σύστημα είναι σε χρεοκοπία και ειδικά το ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορούν όπως πριν.

Η κρίση είναι πολύ βαθιά και στην Ελλάδα και στην ΕΕ και έχουν μεγάλες δυσκολίες στη διαχείρισή της. Οι καπιταλιστές ξέρουν ότι δεν μπορούν να βγουν από την κρίση χωρίς τα αντεργατικά μνημόνια, δηλαδή με αύξηση της εκμετάλλευσης και της ληστείας του λαού.

Δοκίμασαν διάφορες μεθόδους για να αναχαιτίσουν τη λαϊκή πάλη και πάλι δεν μπόρεσαν. Δοκίμασαν την προβοκάτσια, τη μούντζα των πλατειών, την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία.

Η αστική τάξη στο πρόσωπο, στην πολιτική και πρακτική του ΣΥΡΙΖΑ βρήκε τον κατάλληλο σύμμαχο για τον εγκλωβισμό και αναχαίτιση του κινήματος και το χτύπημα του ΚΚΕ, με όχημα την «ενότητα της αριστεράς».

Εδωσαν και δίνουν στήριξη για την ισχυροποίησή του γιατί δεν ανησυχούν για τα συμφέροντά τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δώσει διαβεβαιώσεις σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να αμφισβητήσει τη θέση της Ελλάδας στην ΕΕ, τα προνόμια, την κερδοφορία και την καπιταλιστική ιδιοκτησία. Το μόνο που τους ανησυχεί είναι μήπως αυτό το κύμα διαμαρτυρίας ξεφύγει αύριο από την ενσωμάτωσή του στο ΣΥΡΙΖΑ. Ενας ακόμα λόγος να μην υπάρχει ισχυρό ΚΚΕ.

Επιπλέον ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι ωφέλιμος για να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση στην ΕΕ για καλύτερη και πιο φτηνή χρηματοδότηση των καπιταλιστών μέσω νέων διαπραγματεύσεων.

Θέλουν να κερδίσουν χρόνο μέχρι να ανασυντάξουν τις πολιτικές δυνάμεις που θα υπερασπίζονται πιο αποτελεσματικά το σύστημα από τη λαϊκή πάλη, από την άνοδο της ταξικής πάλης που αναπόφευκτα θα έρθει.

Και μέσα στα σχέδια αυτά συγκαταλέγεται ή προσφέρεται ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει ένας πυλώνας ή ο κορμός μιας αναγεννημένης σοσιαλδημοκρατίας, και συναγωνίζεται το ΠΑΣΟΚ ποια θα είναι η ηγετική δύναμη.

Αυτά όλα μπορούν να προχωρήσουν αν δεν έχουν απέναντί τους ένα ισχυρό ΚΚΕ. Γι’ αυτό θέλουν ένα ΚΚΕ είτε ενσωματωμένο είτε αποδυναμωμένο. Αυτός ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε.

Να εξηγήσουμε ακόμα πιο επίμονα, πιο πλατιά και μαχητικά τις θέσεις του ΚΚΕ, τη στάση του

Να προβληματίσουμε γιατί το ΚΚΕ κρατάει αυτή τη στάση στο κύριο ζήτημα, που θέτουν όχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και πολλοί άλλοι.

Δε ζητάνε από το ΚΚΕ απλώς να βάλει λίγο νερό στο κρασί του, αλλά να κάνει δήλωση μετανοίας στο σύστημα. Να δεχθεί να είμαστε όλοι μαζί απέναντι στην ΕΕ και να πιέζουμε να αλλάξει στρατηγική και οι καπιταλιστές να προσαρμοστούν στις ανάγκες του λαού. Να λυπηθούν το λαό. Αυτοί που έχουν εξαπολύσει ένα φοβερό πόλεμο σε βάρος των λαών και ακονίζουν τα μαχαίρια και για νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Να υιοθετήσουμε την πολιτική τους ότι η κρίση μπορεί να ξεπεραστεί και με το σκύλο χορτάτο και την πίτα γερή.

Να δεχθούμε την πολιτική ότι ο εργαζόμενος λαός, που παράγει όλο τον πλούτο, πρέπει να αρκείται σε ορισμένα ψίχουλα και στην ελεημοσύνη των ισχυρών.

Ας προβληματίσουμε κάθε καλόπιστο άνθρωπο γιατί το ΚΚΕ δε δέχεται μια τέτοια «ενότητα» και συμμετοχή σε κυβέρνηση με τις δυνάμεις που αυτοαποκαλούνται αριστερές. Θα ήταν εύκολο για το ΚΚΕ να μπει σε μια τέτοια κυβέρνηση, θα είχε θεσούλες και κυβερνητικά προνόμια και πολλά άλλα.

Αν το ΚΚΕ έκανε ένα τέτοιο βήμα τότε οι αντίπαλοί μας θα μας ανέβαζαν στα ουράνια ότι είμαστε ένα κόμμα υπεύθυνο, ανοιχτόμυαλο και η Παπαρήγα η πιο έξυπνη πολιτικός.

Αλλά μια τέτοια στάση θα ήταν προδοσία και κάλεσμα στην εργατική τάξη, στο λαό να παραιτηθεί από τις διεκδικήσεις του και την προοπτική να απαλλαγεί από τα βάσανα της εκμετάλλευσης, της ανεργίας, της φτώχειας.

Θα ήταν κάλεσμα να περιμένουν πότε η ΕΕ θα αλλάξει στρατηγική, δηλαδή, ποτέ, ούτε στη δευτέρα παρουσία.

Το ΚΚΕ δεν κάνει ούτε βήμα πίσω γιατί ξέρει πολύ καλά τον ταξικό αντίπαλο και τους εχθρούς του λαού. Δεν πατά σε δυο βάρκες. Είναι αμετάκλητα με τους εκμεταλλευόμενους στην πόλη και το χωριό και παλεύει για τα συμφέροντά τους, για την κοινωνική τους απελευθέρωση από το ζυγό των μονοπωλίων και της ΕΕ.

Εχουμε πολλή πείρα και γνώση και πρέπει να βοηθήσουμε όσο γίνεται περισσότερα εργατικά και λαϊκά στρώματα να μην παγιδευτούν. Οποια κυβέρνηση, είτε κεντροδεξιά είτε κεντροαριστερή, δεν πρόκειται να ανακουφίσουν το λαό, αφού κινούνται μέσα στην ΕΕ, δηλαδή μαζί με τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Πάμε κόντρα στο ρεύμα και στις δυσκολίες. Αντιμετωπίζουμε άγριο και ύπουλο πόλεμο. Δεν υποχωρούμε, δεν παραδινόμαστε. Θα δικαιωθούμε, όπως δικαιωθήκαμε πολλές φορές.

Μπορεί αρκετοί ψηφοφόροι του ΚΚΕ να μη συμφωνούν σε όλα με το ΚΚΕ, να έχουν επιφυλάξεις, ερωτήματα, παρατηρήσεις, ενστάσεις.

Δεν πρέπει να επιτρέψουν να περάσει το σχέδιο της εκμετάλλευσης του λαού.

Πολλά μπορούμε να συζητήσουμε και μετά τις εκλογές. Σε άλλα μπορούμε να συμφωνήσουμε, αλλού μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι.

Ενα πράγμα όμως δεν πρόκειται να δεχθούμε. Να αλλάξουμε πολιτική. Να πάψουμε να είμαστε Κόμμα εργατικό, λαϊκό, Κόμμα επαναστατικό. Τέτοιες αλλαγές μας ζητάνε. Γι’ αυτό πολεμούν αδίστακτα την πολιτική του Κόμματος και την ηγεσία του.

Αυτό το Κόμμα υπερασπιζόμαστε όλοι σαν ένας άνθρωπος. Από την ΚΕ ως την τελευταία Κομματική Οργάνωση Βάσης, τους οπαδούς, ψηφοφόρους, φίλους.

Οι αντίπαλοι με ύπουλο τρόπο χτυπούν αυτή την ενότητα.

Ποιο είναι το πραγματικό δίλημμα των εκλογών

Δεν είναι ποια κυβέρνηση, τι κυβέρνηση αλλά ποια πολιτική, προς όφελος τίνος.

Κρίνεται αν η έξοδος από την κρίση θα είναι προς όφελος του λαού ή προς όφελος του κεφαλαίου. Ποιος θα πληρώσει. Και οι δυο δε γίνεται να βγουν κερδισμένοι.

Η κρίση είναι βαθιά και το ζουν οι εργαζόμενοι σε κάθε κλάδο και ξέρουν πολύ καλά τι ζητάνε οι βιομήχανοι, οι μεγαλοξενοδόχοι, οι μεγαλοκατασκευαστές, όλοι οι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Θέλουν να υλοποιηθούν τα μνημόνια γιατί αυτά διασφαλίζουν την κερδοφορία τους σε βάρος των εργαζομένων.

Οποιος αμφιβάλλει ότι όποια κυβέρνηση βγει από τις εκλογές θα είναι με το μέρος των επιχειρηματικών ομίλων, όποιος αυτό δεν το καταλαβαίνει θα βρεθεί για άλλη μια φορά εξαπατημένος και απογοητευμένος.

Μόνο ένα οργανωμένο εργατικό και λαϊκό κίνημα με το ΚΚΕ μπροστά μπορεί να εγγυηθεί ότι η θέση των εργαζομένων δε θα γίνει χειρότερη, ότι θα δυναμώνει το ρεύμα ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής, η προοπτική για άλλη πολιτική και δρόμο ανάπτυξης.

Σαμαράς και Βενιζέλος κραδαίνουν το μαστίγιο με τη θέση ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουν «αντιπολίτευση στις επιχειρήσεις» και ο Τσίπρας το καρότο των αυταπατών και των ψεύτικων ελπίδων.

Ο εργαζόμενος λαός έχει ανάγκη από δουλειά, μόνιμη, σταθερή, αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο, φροντίδα για την υγεία της οικογένειάς του, μόρφωση και δουλειά για τα παιδιά του, ελεύθερο χρόνο, φροντίδα για τους γέρους γονείς, παιδικούς σταθμούς και πολλά άλλα. Δεν έχει ανάγκη από ψίχουλα.

Αυτές τις ανάγκες δε θα τις ικανοποιήσει κανένας παρά μόνο αν ο ίδιος τις διεκδικήσει οργανωμένος και αποφασισμένος να αναμετρηθεί με αφεντικά, μνημόνια και ΕΕ.

Αυτά λέει το ΚΚΕ, γι’ αυτά παλεύει το ΚΚΕ. Πάντα θυσιάζεται και είναι έτοιμο για κάθε θυσία.

πηγη: Ριζοσπαστης

Αυτοι είναι που μιλάνε για κυβέρνηση της …”αριστεράς”

Δεν έχουν σταματήσει ούτε λεπτό να σπέρνουν αυταπάτες στο λαό ότι υπάρχουν λύσεις μέσα από μια κυβέρνηση της …”αριστεράς” και την ίδια ώρα κανουν αυτά που περιγράφονται παρακάτω.

http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6864946

http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6867601

http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6868018

http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6867861

http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6867653

http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6868020

και όλα αυτά μέσα σε μια μέρα, σκεψου τι θα γίνει σε μια βδομάδα, σε ένα μήνα, σε ένα χρόνο.

«Χρυσαυγίτης» αστυνομικός!

«Χρυσαυγίτης» αστυνομικός. Πρόκειται για κρανοφόρο, ο οποίος το απόγευμα της περασμένης Τρίτης – όπως εμφανίζεται σε βίντεο στο διαδίκτυο – ηγούνταν πορείας «Χρυσαυγιτών» προς την «Πειραϊκή Πατραϊκή» για να επιτεθούν σε μετανάστες. Ο ίδιος, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και στη σχετική φωτογραφία, όταν φτάνει στο χώρο και ξεκινούν τα επεισόδια, μπαίνει μέσα στις δυνάμεις των ΜΑΤ και όλοι μαζί βρίσκουν καταφύγιο πίσω από «κλούβα» της αστυνομίας. Ο «Ριζοσπάστης» δημοσιεύει δύο φωτογραφίες από το σχετικό βίντεο, οι οποίες είναι χαρακτηριστικές γι’ αυτό που συνέβη.

Αυτό δεν είναι ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο που δείχνει «συνεργασία» μεταξύ φασιστοειδών και αστυνομικών.

Θυμίζουμε τους κουκουλωμένους «οδηγούς της ΕΘΕΛ» (με τον ένα να παραδέχεται πως είναι …εθνικιστής και αρθρογράφος στο φασιστικό περιοδικό «Απολλώνιο Φως») και την προστασία που τους παρείχαν τα ΜΑΤ κατά τη διάρκεια των επεισοδίων στο Σύνταγμα τον Ιούνη του 2011 στις απεργιακές κινητοποιήσεις.

Θυμίζουμε επίσης ότι σε πρόσφατα επεισόδια έξω από την ΑΣΟΕΕ, δυνάμεις των ΜΑΤ μαζί με «αγανακτισμένα» φασιστοειδή πετούσαν πέτρες σε μετανάστες μικροπωλητές.

Οπως επίσης τις παλιότερες επιθέσεις φασιστοειδών σε βάρος μεταναστών που ζούσαν μέσα στο Εφετείο που γίνονταν με τις αστυνομικές δυνάμεις απλά να… παρακολουθούν.

Μόλις χτες, φασιστοειδή και αστυνομικοί πολιορκούσαν από κοινού γραφεία πολιτικού κόμματος στο κέντρο της Αθήνας.

πηγη: Ριζοσπαστης

Πώς δημιουργήθηκε το χρέος;

Το χρέος οφείλεται στην παρέμβαση του κράτους για την ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου. Είναι βασικό στοιχείο της καπιταλιστικής ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Μόνο που στην περίοδο ανάπτυξης δε φαίνεται ως πρόβλημα. Διογκώνεται και τινάζεται στη φάση της κρίσης.

Το χρέος οφείλεται: Στις παροχές, στα κίνητρα στο μεγάλο κεφάλαιο, στις φοροαπαλλαγές. Το κράτος δανείστηκε για το κεφάλαιο και τώρα καλεί τους εργαζόμενους να το πληρώσουν.

Το χρέος οφείλεται στις συνέπειες από την ένταξη και ενσωμάτωση στην EE και την Ευρωζώνη, στις συνέπειες της απελευθέρωσης της αγοράς.

Οφείλεται στις ΝΑΤΟικές – στρατιωτικές δαπάνες για τους ιμπεριαλιστικούς σκοπούς και τη συμμετοχή σε πολέμους όπως σε Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Λιβύη, κ.α.

Οφείλεται στο κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων.

Το χρέος οφείλεται στους όρους δανεισμού από το κράτος για την αποπληρωμή του με τα ληστρικά επιτόκια. Η κρίση συνέβαλε στην αύξηση του δημόσιου ελλείμματος και χρέους.

Κανένα χρέος δεν δημιούργησε ο λαός. Το θέμα είναι ποια κυβέρνηση, ποια εξουσία μπορεί να πει δεν πληρώνω το χρέος και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ανάπτυξης υπέρ του λαού. Αυτό δεν μπορεί να το κάνει η αστική εξουσία.

Αρα, ούτε μια οποιαδήποτε κυβέρνηση, αντιμνημονιακή, αριστερή κ.λπ., που διαχειρίζεται αυτή την εξουσία, με τα μονοπώλια να έχουν την ιδιοκτησία στα χέρια τους και η Ελλάδα να είναι μέσα στην ΕΕ ή ακόμη και έξω από την ΕΕ, δηλαδή η οικονομία να είναι καπιταλιστική.

Γιατί οι αιτίες που δημιούργησαν το χρέος συνεχίζουν να υπάρχουν, όπως και οι σχέσεις και συναλλαγές της καπιταλιστικής οικονομίας και του αστικού κράτους με τους δανειστές.

Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο η εργατική, λαϊκή εξουσία, που θα αποδεσμεύσει την Ελλάδα από την EE και το NATO, θα διαγράψει το χρέος και θα αναπτύξει διεθνείς σχέσεις προς όφελος του λαού.

ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ: Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια.

Πας να διαβάσεις κάτι στο διαδίκτυο, έτσι για να πάρεις μια γευση για το τι γράφουν και θες δε θες, αν έχεις την υπομονή και τη διάθεση, πέφτεις στις “πρφητείες” του ΚΚΕ για τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και τα παρακλάδια του.

Θα μου πει κάποιος, καλά προφήτες είναι στο ΚΚΕ και τα ξέρουν όλα; Και αφού τα ξέρουν γιατί ……;

Όχι ρε, δεν είναι προφήτες, ούτε μασάνε φύλλα “δάφνης” όπως η Πυθία, πολύ απλά έχουν μάθει τώρα πια από τα λάθη του παρελθόντος. Έχουν αποκτήσει πίκρή πείρα μετά από τις οπορτουνιστικές κινήσεις που έγιναν για να το διαλύσουν και βλέπουν ξεκάθαρα τον “βασικό εχθρό” του κομμουνισμού

Δεν χρειάζεται όμως να γράφω εγώ, δείτε παρακάτω τί έγραφε ο Ριζοσπάστης εδώ και πολλά χρόνια για τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και τους κατά καιρούς “αρχηγούς” και διάφορα μέλη του.

Αν θέλετε να μπείτε για τα καλά στον πειρασμό να βρείτε κι άλλα κείμενα σχετικά με το θέμα δεν έχετε παρά να πάτε στο κάτω μέρος του άρθρου και να δείτε τα ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ.

Καλό κουράγιο

Ένα – ένα για να μην τα μπλέξετε.

29/6/1997

5/4/1998

21/2/2002

24/11/2007

24/9/2008

24/1/2010

Με αυτά τα ολίγα για τώρα, εσείς  βέβαια αν θέλετε συνεχίστε πατώντας συνέχεια τα ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ.

Η γλώσσα των ναζί και στο βάθος …Χρυσή Αυγή

Χρήση των λέξεων παρά το νόημά τους γίνεται και είναι γενικά αποδεκτή κυρίως στις λέξεις με πολιτικές αξίες, όπως είναι ο όρος “έθνος” που συστηματικά στον πολιτικό λόγο κι ακόμα σήμερα χρησιμοποιείται όχι σαν ιστορική έννοια, αλλά σαν συνώνυμος της λέξης “φυλή”, καταργώντας, όπως ήδη αναφέρθηκε, την ιστορία και την έννοια της εξέλιξης.

Η παραβίαση των σημασιών στον πολιτικό λόγο είναι πολύ σοβαρότερο φαινόμενο από αλλού, όπως δείχνει το πιο ακραίο παράδειγμα, που η ακρότητά του ακριβώς τονίζει την τεράστια σημασία που έχει η καταστροφή των νοημάτων στον πολιτικό λόγο. Ο Γάλλος ιστορικός των ιδεών Ζαν Πιερ Φάιγ έχει αναλύσει ότι η χρήση της γλώσσας από τη ναζιστική εξουσία αποδείχτηκε ο πιο επικίνδυνος πειραματισμός που έγινε ποτέ στην ιστορία της Ευρώπης πάνω στη σχέση που έχει η γλώσσα με την πολιτική πράξη.

Ο λόγος των ηγετών του ναζισμού είχε τρία κύρια χαρακτηριστικά. Ήταν πριν απ’ όλα λόγος προφητικός και κοσμοσωτήριος, με κύριο στοιχείο του την υπερβολή. Επίσης κατασκεύασε μια γέφυρα από το παρελθόν στο μέλλον παρακάμπτοντας το παρόν. Δηλαδή, υπεραξιολόγησε το παρελθόν, στο οποίο έβλεπε μόνο θετικά στοιχεία και κυρίως την αυθεντικότητα του γερμανικού λαού. Συγχρόνως καταδίκασε απόλυτα το παρόν, στο οποίο έβλεπε μόνο αρνητικά στοιχεία και κυρίως την αλλοίωση της αυθεντικότητας με την απώλεια της καθαρότητας των ριζών. Και κήρυξε τη σωτηρία στο μέλλον, με κύριο στόχο την αποκατάσταση της αυθεντικότητας καθαρότητας (το περίφημο σύνθημα “αίμα και χώμα”).

Τέλος, ο λόγος αυτός κατασκεύασε λεκτικά μίγματα από όρους, λέξεις, ιδέες, συνθήματα, σύμβολα, που είχαν νόημα έντονα αντίθετο και συχνά αλληλοαναιρούμενο. Πρόκειται για το χαρακτηριστικότερο τέχνασμα, γράφει ο Φάιγ, αυτής της εξουσίας, ένα από τα κυριότερα αίτια που επέτρεψε στο “φασιστικό παράλογο” να γίνει αποδεκτό “από το λαό της φιλοσοφίας”, τον γερμανικό λαό, γιατί το φασιστικό παράλογο ξεκίνησε σαν νοηματικός παραλογισμός.

Η ναζιστική εξουσία ένωσε τα αντίθετα στο λόγο της. Στήριξε την προπαγάνδα της στην καταγγελία του κεφαλαίου και της κεφαλαιοκρατίας, ενώ συνεργάστηκε στενά με το μεγάλο χρηματιστικό κεφάλαιο, αλλά εμπόδισε την κατανόηση της αντίφασης ταυτίζοντας το κεφάλαιο με τους λίγους εβραίους τραπεζίτες, καταδίκη που σε λίγα χρόνια μετατοπίστηκε ανεπαίσθητα και αφορούσε τους Εβραίους γενικά. Χρησιμοποίησε τη λέξη “επανάσταση”, που ανήκε στην ευρωπαϊκή αριστερά, ενώνοντάς την με τον “εθνικισμό” και τη συντηρητική ιδεολογία της πιο αντιδραστικής μερίδας της γερμανικής δεξιάς. Οικειοποιήθηκε το επίθετο “σοσιαλιστικός”. ενώνοντάς το με το ακριβώς αντίθετό του την εποχή εκείνη “εθνικός”. Έφτιαξε έτσι λεκτικά τέρατα, όπως “εθνικοσοσιαλισμός”, “συντηρητική” και “οπισθοδρομική επανάσταση”. Κατασκεύασε το σύνθημα “δεν είναι προδοσία να προδίδεις τους προδότες” και ονόμασε “μετριοπαθή λύση” της οικονομικής κρίσης, αυτήν που αργότερα ονομάστηκε “τελική λύση”.

Η κατάργηση των σημασιών αποδείχτηκε όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία πόσο επικίνδυνη είναι κοινωνικά. Από νοηματικά, από λεκτικά, τα τέρατα έγιναν πολιτικά και η εκτελεστική εξουσία έγινε εκτελεστική στην κυριολεξία.

Άννα Φραγκουδάκη, Γλώσσα και ιδεολογία

Τα πρακτικά της χτεσινής σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

ΚΑΡΟΛΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ: Σύμφωνα με τις επιταγές του Συντάγματος, ερχόμαστε σήμερα με ένα και μόνο θέμα, τη συγκρότηση υπηρεσιακής κυβέρνησης, η οποία θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.

Εχω να σας κάνω μία πρόταση. Υπάρχουν ανοιχτά θέματα τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην Ευρωπαϊκή Ενωση και θεωρώ ότι θα μπορούσε αυτά τα θέματα να τα χειριστεί κάποιος ο οποίος έχει ήδη στο παρελθόν χειριστεί φακέλους και στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ιδιαίτερα στην Ευρωπαϊκή Ενωση και ιδιαίτερα τα οικονομικά θέματα, όπως είναι ο κ. Παπαδήμος.

Επικοινώνησα με τον κ. Παπαδήμο ο οποίος έχει μερικές αντιρρήσεις. Θα δεχόταν, όμως, αν ήταν η θέληση όλων των πολιτικών αρχηγών, να συνεχίσει το έργο και να διεξάγει με υπηρεσιακή κυβέρνηση τις εκλογές.

Θέλω τις απόψεις σας επ’ αυτού.

Ο κ. Σαμαράς έχει το λόγο.